Op de wijse also tbegint
Aenhoort doch mijn gheclach
Ghy Coninck der Hemelen binnen
Ick truer nacht ende dach
Om die sonden daer ick in lach
Die ick wel beclaghen mach
Ick bid v om een verdrach
Ghy Heer der Seraphinnen.
Beroert is al mijn bloet
Want ick mijn sonden niet en kenne
In Iesus wonden soet
Beueel ic my metter spoet
V gratie my ontdoet
Neemt my in v behoet
O Heere der Cherubinnen.
Nv hoort toch al hier naer
Ghy sondaren int ghemeene
Hoe dat met tranen swaer
Wiesch Iesus voeten voorwaer
Ende droochdense met haren hayr
Een sondersse openbaer
Maria Magdaleene.
Waerom sy heeft ontfaen
Quijtinghe van haer pene
Ende oock der sonden saen
Die zy oyt hadde misdaen
Och noyt so blijden vermaen
Hierom so roep ick aen
Maria Magdalene.
Van sonden ben ick belast
Van sonden ben ick onreene
Mijn cranckheyt daghelijcx wast
Den Vyandt my verrast
Hy doet my grooten uerlast
Wilt my vercrijghen rast
O waerdighe Magdaleene.
Ghy sijt mijn aduocaet
In mijn herte sijdy die ghene
Die my mach gheuen raet
Al teghen die sonden quaet
En des helschen vyandts saet
Princersse mijn toeuerlaet
Sijt ghy vierighe Magdalene.