Skip to content
1590

Het oudt Huysken van Bethleem

Hendrik Coster

Op die wijse. Met vreuchden willen wy singen Solaes wil ick hanteren Ende daer toe vrolijck sijn Ende blijdelijck houeren Met Iesus mijn minnekijn Waerom soo willen wy trueren Ten mach niet anders sijn Ten sal niet langher dueren

Dat ick beducht sal sijn. In alle die werelt wijde En vinde ick niet soo goet Dat my mach maken blijde Dan Iesus mijn minneken soet Hier om wil ick my gheuen Hem te dienen tot alder tijt, Soo worde ick van herten verheuen, Ende eewelijck verblijt. Hy is een Heer der heeren Die schoonste die men vint Ick wil my tot hem keeren Want hy ons soo seere bemint Gheen hert en mach versinnen Die blijschap die hy heeft bereyt Den ghenen die hem beminnen Soo ons die schrifture dat seyt. Hy is een bloem gheheeten Seer suyuerlijck ende claer Hy is soo hooghe gheseten Al bouen der Enghelen schaer Gheboren tot onser baten Van eender Maghet claer Sijnen naem is bouen honich graten Wanneer sal ick aenschouwen Sijn ouer claer aenschijn Och mocht ick hem behouwen Al in dat herte mijn, Wat my mocht ouercomen En soude ick achten niet Waert so, het soude my vromen Soo en had ick gheen verdriet. O Godt wilt mijns ontfermen Door uwen naeme fijn,

Ende wilt ons doch beschermen Al vander hellen pijn Ende wilt ons doch gheleyden Ende brenghen int eewich rijck Als wy van hier al scheyden Dat bidden wy alle ghelijck, Amen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Het oudt Huysken van Bethleem · Hendrik Coster · Poetry Cove