op den thoon van L’allemande la doulce. Al zijnt nv droeue tijden, Nochtans willen wy verblijden In dien heylighen nacht, Dat Iesus was gheboren, Om ons die waren verloren, Te verlossen wt s’Vyandts macht. Lof Kindeken excellent, Weest in mijn herte gheprent, Verlicht nv door v cracht Alle sondaers verblent. Als acht daghen waren leden, So wert Iesus besneden Nader Ioodtscher Wet, Sijn suyuer bloet ghepresen Heeft ons altsamen ghenesen Die met sonden waren besmet, Lof soete Kindeken fijn, Wy dancken v van v pijn, Laet ons hier door t’ghebedt Altijt patientich sijn. Den naem Iesus verheuen, Daer voor dat d’Enghelen beuen, Die worde ghegheuen het Kindt, In wiens naem nv lijden, En teghen die sonden strijden Sijn dienaers zeer bemindt,
Lof heylich Kindeken goet Wilt ons nv gheuen moet En laet ons niet verblindt In s’werelts teghenspoet. Dry Coninghen van verre Gheleydt door een claer sterre Die sochten den Heere bemindt, Als zy tot Bethleem quamen Haer schatten zy op namen, Die zy offerden het Kint, Lof Kindt ghebenedijt, In v mijn herte verblijdt, Sijt op my niet quaet ghesint Om mijnen verloren tijdt. Met grooter weerdicheden Hebben zy dat Kindt aenbeden Op sijns Moeders schoot, Al waren zy Heeren van machten, Sy kenden des Kindekens crachte Door haer ghelooue groot. Sy aenbaden daer present Die Godtheyt excellent Besloten sonder noot In een cleyn lichaem ient. Naer de veertich daghen Wilde t’Kindt sijn ghedraghen, En inden Tempel ghebracht, Symeon oudt van jaren Dede hy openbaren Sijn Goddelijcke cracht. In sijnen armen hy t’Kindt nam, Voorsegghende bequam, Dat tçleyn Kindt groot van macht Dus alle verlossen quam.
Eenen sanck heeft hy ghesonghen, t’Kindt aen sijn herte ghedronghen, Met liefden heeft hijt ghecust. Laet nv Heer in vreden Vwen dienaer treden In v eewighe rust. Mijn ooghen hebben ghesien Datter salicheyt sal ghechien Naer alle Menschen lust, Die tot Godt sullen vlien. O lieflijck Kindeken cleyne, Maeckt ghy mijn herteken reyne, Van alle sonden bloot, Want ghy zijt alleyne Heer Iesus die ick meyne, Troost my in mijnen noot, Cleet my met liefden groot In d’uere van mijnder doot, Verlost my van weyne En van des Vyandts stoot.
Cookies on Poetry Cove