Skip to content
1650

Medenblicker scharre-zoodtje

Hendrick Jansz. Prins

Stem:O ongeluckighe dagh. Of, Wat is de mensch eylaes. 1. Christus. WIe is de klimster daer, Die van de Wouden haer Komt strecken langhs hoe meer, soo naer, Tot 's Hemels kinderen liefste Lief, Te soecken 't eenigh Ziels-gerief?

2. Wie isse die d'er kreunt, Die haer soe soet'lijck leunt Die soeckt wel vast te zijn gesteunt, En op, en van haer lieve Vrient? 't Is eene die 't van herten mient.

3. Het is des Heeren Kerck, Die uyt het woeste perck, Door eygen Goddelijcken werck Van suyver Woordt, en stercke Geest, Van oudt gereddet is gheweest.

4. Die 't duystere nachten-druck, In lust'righ dagh-geluck, Die ramp in roem, gebuck in kruck; (Wat beter wissel kan der schien) Met vreuchd' verandert heeft gesien.

5. Ick heb u op-geweckt, Mijn handt u toe-gereckt, Mijn liefde t'uw'ert uyt-gestreckt: Ick heb 't verboden hout des quaeds, Verandert in een boom-genaeds.

6. Daer heeft u Moeder eerst Met smerten, op het seerst, V voort-gebracht als hare weerst' Wanneer als Eva 't soete woordt Van 't Vrouwen-zaet, geloovigh hoord.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.