Skip to content
1793

Der Landwehrmann nach dem Frieden

Johann Peter Hebel

Nei lueg, nei lueg am Mattebach wer wäscht so spot, so blutig rot si Plunder us mit Weh und Ach?

Er luegt si alte Säbel a, verschrickt frei drab und wäscht en ab vom Blut, und luegt en wieder a.

Er lengt si Sack, er chert en um: 's isch alles us, 's fallt nit me drus, i gäb ke halbe Chrützer drum.

E bitzeli Tubak muß er no im Pfifli ha: er zündet's a; du arme Tropf! 's will nümme goh.

Jez fahrt's en wie ne Schrecken a; er schlicht dervo. 's wird öpper cho: de muesch e sufers Gwisse ha.

Nei lueg, was springt dört übere Hag mit frischem Sprung, so lieb und jung

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Der Landwehrmann nach dem Frieden · Johann Peter Hebel · Poetry Cove