Skip to content
1793

Der Käfer

Johann Peter Hebel

Der Chäfer fliegt der Jilge zu, es sizt e schönen Engel dört, er wirtet gwis mit Blumesaft, und 's chostet nit vil, hani ghört.

Der Engel seit: „Was wär der lieb?“ – „Ne Schöpli Alte hätti gern!“ Der Engel seit: „Sel cha nit si, sie hen en alle trunke fern.“ –

„Se schenk e Schöpli Neuen i!“ – „Do hesch eis!“ het der Engel gseit. Der Chäfer trinkt, und 's schmeckt em wohl, er fragt: „Was isch mi Schuldigkeit?“

Der Engel seit: „He, 's chostet nüt! Doch richtsch mer gern e Gfallen us, weisch was, se nimm das Blumemehl, und tragmer's dört ins Nochbers Hus!“

Er het zwor selber, was er brucht, doch freut's en, und er schickt mer au mengmol e Hämpfeli Blumemehl, mengmol e Tröpfli Morgetau.“

Der Chäfer seit: „Jo frili, jo! Vergelt's Gott, wenn de z'friede bisch.“ Druf treit er's Mehl ins Nochbers Hus, wo wieder so en Engel isch.

Er seit: „I chumm vom Nochber her, Gott grüeß di, und er schickt der do, au Blumemehl!“ Der Engel seit: „De hättsch nit chönne juster cho.“

Er ladet ab; der Engel schenkt e Schöpli gute Neuen i. Er seit: „Do trink eis, wenn de magsch!“ Der Chäfer seit: „Sel cha scho si!“

Druf fliegt er zu sim Schätzli heim, 's wohnt in der nöchste Haselhurst. Es balgt und seit: „Wo blibsch so lang?“ Er seit: „Was chani für mi Durst?“

Jez luegt er's a, und nimmt's in Arm, er chüßt's, und isch bim Schätzli froh. Druf leit er si ins Totebett, und seit zum Schätzli: „Chumm bald no!“

Gell, Sepli, 's dunkt di ordeli! De hesch au so ne lustig Bluet. Je, so ne Lebe, liebe Fründ, es isch wohl für e Tierli guet.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Der Käfer · Johann Peter Hebel · Poetry Cove