Skip to content
1793

Der allzeit vergnügte Tabakraucher

Johann Peter Hebel

's Bäumli blüeiht, und 's Brünnli springt. Potz tausig los, wie 's Vögeli singt! Me het si Freud und frohe Muet, und 's Pfifli, nei, wie schmeckt's so guet!

Volli Ähri, wo me goht, Bäum voll Öpfel, wo me stoht! Und es isch e Hitz und Gluet. Eineweg schmeckt 's Pfifli guet.

Chönnt denn d'Welt no besser si? Mit sim Trübel, mit sim Wi stärcht der Herbst mi lustig Bluet, und mi Pfifli schmeckt so guet.

Winterzit, schöni Zit! Schnee uf alle Berge lit, uffem Dach und uffem Huet. Justement schmeckt 's Pfifli guet.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Der allzeit vergnügte Tabakraucher · Johann Peter Hebel · Poetry Cove