Tot Antonium Hofslach Aduocaet.
Tniescruyt doot ons, en t'maect gheyten en voghels vet,
T'vier doet ons leuen, daer oock haest veel goets deur verdwijnt:
T'spreken maect eenen mensch van schult reyn oft besmet:
Somtijts geneest medecijne, die dick swaerlick pijnt.