Troost-Liedt Op den droeven Staet van ’t Spaensch Nederlant, Voys: Ick drinck den nieuwen most.
I. O Spaensche Nederlandt; Ghy wort van allen kandt Gepluckt, verwoest, en jammerlijck verscheurt: Ghy kloecken Leeuw, ghy nu met reden treurt? g’Hebt qualijck Leven meer, Vriendt en Vyandt quellen u even seer, Ghy zijt bedrogen. ghy zijt ghetoghen In d’alderdroefsten staedt, Van Vrienden, en Vyanden quadt. 2. In eenen Duytschen Heldt Was al u hoop ghestelt. Eylaes sijn kloeck en Edelmoedigh Hert, In u ellenden voelt oock groote smert. Wat is’t u helpen kan; Stopt de Fonteynen, daerse kommen van, Dat zijn u Sonden, die u soo wonden, Van al u qualen ende pijn.
3. Godt ons met ’t selve staet, daer men më doet het quad, De fransche moden, en den franschen wijn, Tot sond en quat van ons gebesigh zijn. Nu oock den franschen haen, Godt als een roe gebruyckt om ons te slaen, Niet by ghevalle komt ons dit alle, ’t Is Godt en anders gheen, Die ons hier straft al in ’t ghemeen 4. De Goede met de Quae, Bekoopen’t even nae, Maer aende goede is’t tot meerder kroon, En aende quade is’t tot meerder schroom, Een straf van sonden groot, Tot beternis oock van hun Leven snoot, Hier al het lijden, en al ’t castijden, Is Godts Bermhertigheydt, Veel meer als sijn Recht-veerdigheydt. 5. Hier beter ghekastijdt, En beter men hier lijdt, Als wel hier naer: want ’t is hier korten tijdt, En alles weynigh, maer in d’ eeuwigheydt, Betaelt men schroomigh dier, In d’Helsche Vlam of wel in ’t Vaghevier, Ons sonden schulden ; dus met ghedulden, Door uwe sonden lijdt, Soo wort ghy seker eens verblijdt, 6. Dit is den besten raedt, De beste daet, en baet, Met een leetwesig hert uw’ sonden staeckt, U Leven betert, en goe voornemen maeckt, Gheduldigh alles lijdt,
Op Godt betrauwt: soo sult gy met’er tijdt Zijn met verblijden, naer dit droe lijden, Maeckt vanden noot een deught, Dat baert u hier, en hier naer vreught.
Gheen lijden, Pijn, of Zereheyt Is weert voor ’s Hemels Eeuwigheydt. Door korten tijdt te lijden, Verhopt Eeuwigh Verblijden, Gheen Sonden sonder Straf, Gheen kooren sonder Kaf.
Cookies on Poetry Cove