(voys) Sommes nous pas bien heureux,Stroytjen ende kooltjen vier.
I. MYnen Godt, en mijnen al Light hier in een krib gedoken
in een aerm hut gans open, En in eenen beesten stal. Sult gy ziel noch soo betrachten U gemack, en u plaisier? Sult gy ’t geldt noch soo groot achten, Daer Godt light soo aerm hier? 2. Den Rijckdom, en gelt en goet Bringen in d’hel vele menschen; ’t Zijn nochtans al ’s mensche wenschen, Den mensch om ’t gelt alles doet: Om ’t gelt sal den mensch verkoopen Sijne ziel, en ’t Hemelrijck: Duysent prijckels salme loopen Om het geldt seer heftelijck. 3. Zijt gy beter togh bedaght, O mijn ziele, geene aenkommen, Maer als gy die niet en acht. Siet de krib van uwen Heere, ’t Is sijn Preeck-stoel daer hy leert En u geeft veel goede leere: Sonder spreken hy hier leert. 4. Hy leert u hier te verstaen. Van ’t gelt uwen Godt niet maecken, En goetwilligh aen te raecken, d’ Aerm menschen by te staen. In sulck aermoed komt hy leven Om dat gy sijn leven hier d’ Aerm menschen soudt oock geven: Die houdt u van ’t helsche vier. 5. Siet die hooghste Maiesteyt d’ Alderhooghsten Godt der Goden
In een slechten stal gevloden In een krib vernedert leydt. Wilt den mensch nu sigh verheffen, Daer Godt sigh verneder soo? Wat wilt alles overtreffen Mensch een slijck, en sondaer snoo. 6. Dus mijn ziel ootmoedigh zijt, En bermhertigh wilt oock wesen, Van Godt sult gy zijn gepresen, En hun hoogh verheffen sal. 7. Sal den vuyl onkuysschen lust U mijn ziel noch overwinnen? Ah wilt suyverheyt beminnen, En dan hebdy waere rust. Siet hoe Iesus, om de lusten, Van al u onsuyverheydt In een harte krib komt rusten, En weent, en gedurigh lijdt.
Cookies on Poetry Cove