Caput IV.
TErtio loco succedit I. Litera, quae non unis castris mancitat, sed nunc ad Consonantes, nunc ad vocales transfugit. De vocali prius dicemus, quae duplex est, brevis & longa. I. brevis est vocalis spiritus quae dentibus propemodum pressis & extremalingu ae parte compacta pronunciatur. Ejus forma omnibus gentibus prope communis est, & simpliciter ut I. pronuntiatur, ut in verbis winster, Fird, Winne, Fine, Sine, Wird, Bird. &c. Duplex I. sive I. longum veteres Gotthi duplex II. parvum scribebant hac forma II. & tanquam duplex II. pronuntiabant ut Wiina, Wiita, Piilen, Iira, Wiisa, Miiren &c. I. consonans cum reliquis vocalibus praeposita consonanti vocem fungitur & cum iis sonum reddit perfectum I. ante A. ut iara, ialta &c. I. ante E. ut iette, iaenjerde, ierre, iemme. I. ante I. ut iislijck, jieren. I. ante O. ut joure, joen, jorryt. I. ante U. ut tiurrie, tiuster, tiurne. Porro quod maxime notandum est, peculiare quodammodo est nostratibus ubi Belgae duas vocales speciatim pronuntiant, ibi I. consonans interserere, vel etiam vocali & consonanti interponere, nam ubi Belgae pronuntiant, Waken, garen, faren,
slepen, nos pronuntiamus, Weckien, gerrien, ferrien, slyppien &c.