Skip to content
1520–1554

- LXVII -

Gutierre de Cetina

¿Cuál fiera tempestad, cuál accidente mi tan sereno mar ha vuelto airado? ¿Qué es del fuego, señora, en que abrasado fue vuestro corazón tan dulcemente?

Si en el perpetuo olvido amor consiente que así se haya deshecho y apagado, ¿qué fue, si no fue amor, mi bien pasado? Y si fue amor, ¿qué es de él, do está presente?

Ya que justa ocasión de mí os partiese, ¿cómo puede hora ser que en solo un hora tanto amor, si era amor, de vos se fuese? Sombra de amores fue, no amor, señora:

mostrásteme la luz por que sintiese mayor oscuridad sin ella agora.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
- LXVII - · Gutierre de Cetina · Poetry Cove