III. J.F.C. (Dichter, † 1855.)
Gelukkig die in 't dorre zand
Van 's werelds vreemd Egyptenland,
Op weg ten Hemelwaerd,
Geen oogbedriegend weeldig oord,
Vergeefs vervolgend, op en spoort,
Maer zynen weg bewaert.
Gelukkig die de wreede beet
Der wereldbraem zoo haest vergeet
Als hy ten Hemel schouwt,
Of die, in zynen lentedag,
Een enkle bloeme plukken mag,
En,... dat 't hem niet en rouwt!
Maer geen dien 'k zoo gelukkig noem
Als hem die 's werelds doorn en bloem,
En 't jonge leven laet,
Om vroeg naer 't eigen land te gaen,
Waerheen de pelgrim, op de baen,
Nog reikende oogen slaet.
Gelukkig! jongst ontslapen Vriend:
Nooit heeft uw ziel het stof gediend,
Op ydelheid verzot;
Eén enkle bloeme pluktet gy:
De zuivre bloem der Poëzy,
Gy droegt die meê naer God!