Skip to content
1616–1664

XlIX. An die Welt.

Andreas Gryphius

Mein offt bestürmbtes Schiff der grimmen winde spiel Der frechen Wellen Baall das schier die flut getrennet Das vber klip auff klip vnd schaum vnd sandt gerennet? Kombt vor der zeit an port den meine Seele will.

Offt wenn vns schwartze Nacht im mittag vberfiel: Hat der geschwinde plitz die Seegel schier verbrennet! Wie offt hab ich den Windt vnd Nord’ vnd Sud verkennet! Wie schadthafft ist der Mast

Kiell. Steig auß du müder Geist steig aus! wir sindt am Lande! Was grawt dir für dem port jtzt wirst du aller bande Vnd angst vnd herber pein vnd schwerer schmertzen los.

Ade verfluchte Welt: du See voll rawer stürme: Glück zu mein Vnd schutz vnd friden hält du ewig-lichtes

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
XlIX. An die Welt. · Andreas Gryphius · Poetry Cove