Skip to content
1640

Beschluß Sonnet

Andreas Gryphius

Mehr hatt Ich vor der Faust; doch wer thar hier was schreibẽ Weñ eine Fraw dem Man ein Leinen Tuch versagt Ins Grab vnd wenn sie kaum den andern hat der Magd Beut hundert Thaler an daß sie Ihn helff auffreiben

Durch Lügen oder ja durch Zeugnüß Eyl zutreiben Dem Hencker in sein Schwerd; vñ hier kein Armut klagt Die doch wol sonst für Gott nicht einen Kreutzer wagt; Wil sie doch daß Ihr thun sol vngetadelt bleiben.

So geht es hin vnd her; man sündigt frey hinein Gantz ohne schew vnd scham vnnd sol doch niemand sein Der diß was jeder thut dörfft offentlich erzehlen Denn Warheit schmertzt vnd reist; doch kombt gar offt an Tag

Diß, was nach vieler Sinn gar tieff verborgen lag Vnnd muß der Warheit nie Lufft Red vnd Freyheit fehlen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Beschluß Sonnet · Andreas Gryphius · Poetry Cove