Skip to content
1640

49.An die Welt

Andreas Gryphius

Mein offt besturmbtes Schiff der grimmen winde spiell Der frechen wellen baall das schier die flutt getrennet Das vber klip auff klip' vndt schaum vndt sandt gerennet; Kombt vor der zeit an port den meine Seele will.

Offt wen vns schwartze nacht im mittag vberfiell: Hatt der geschwinde plitz die Seegel schier verbrennet! Wie offt hab ich den Windt vndt Nord' vndt Sudt verkennet! Wie schadthafft ist der Mast Stewr-ruder Schwerdt vnd Kiell.

Steig aus du müder Geist! steig aus! wir sindt am Lande! Was grawt dir für dem portt itzt wirstu aller bande Vndt angst vndt herber pein vndt schwerer schmertzen los. Ade verfluchte welt: du see voll rawer stürme:

Glück zu mein vaterlandt das stätte ruh' im schirme Vnd schutz vndt friden hält du ewiglichtes schlos.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
49.An die Welt · Andreas Gryphius · Poetry Cove