Skip to content
1640

34.Wir haben allenthalben Trübsal. 2. Cor. 4.

Andreas Gryphius

Was haben wir doch hir als Trübsal ach vnd Bande? Doch schmacht die Seel' in Angst vnd stettem Trauren nicht Ob schon vns Hertz vnd Fleisch vor Bangikeit zu bricht; Reist kein verzweifeln eyn. Wir sind der Menschen Schande

Man stöst als böse Leut als Dieb' vns auß dem Lande Vnd kränckt vns hir vnd dar doch wil deß Himmels Licht In Elend bey vns seyn ob auch die Welt vns richt Vnd gäntzlich vnterdruckt wir leben in dem Brande

Wir kommen keinmal vmb ob gleich deß Herren Tod Durch so viel grimme Pein durch so viel grause Noth Durch nicht erhörten Zwang stets an vns wird erneuet: Weil auch das herrlich seyn das Christi Creutz erwarb

Der auch in gröster Qvall in höchstem Jammer starb Erneut an vns die nichts den Angst vnd Creutz erfreuet.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
34.Wir haben allenthalben Trübsal. 2. Cor. 4. · Andreas Gryphius · Poetry Cove