Sje werffen weg sie strewen auff den acker
Was sie durch so viel noth vnd sorgen
Erschwitzt worvber sie der morgen
Vnd abendröt vnd mitternacht fandt wacker.
Doch seidt getrost der schaad ist nicht zu achten!
Was jtzundt nimbt wirdt wieder geben
Was jtzundt stirbt wirdt wieder leben.
Jhr solt nicht ewig also schmachten.