Come io nun zò ccristiano! Io fo la spesa,
Oggni ggiorno der zanto maritozzo.
Io nun cenavo mai, e mmó mme strozzo
Pe mmaggnà ott´oncia come vò la Cchiesa.
Ciò avuta la scaletta, e mme sò ppresa
Pe l´amor de Ggesù ssin ar barbozzo
Una pianara o ddua d´acqua de pozzo,
E ll´acqua Iddio lo sa cquanto me pesa.
Io fo ar zu´ tempo li portoni rotti
Co la mazzola: io, ssciorte le campane,
Sparo la divozzione de li bbòtti.
Io pijjo pascua pe mmé e le mi´ poste;
E, ppe ttappo dell´opere cristiane,
Fo bbenedì er zalame e ll´ova toste.