Skip to content
1791–1863

684

Giuseppe Gioachino Belli

Sò inutile, fijjolo, sti lamenti: S´ha da sentille a ddoppio le campane. Er Papa sce vorrìa tutti contenti, Ma sbajja tra la pecora e ttra er cane.

Li proverbi e ´r Vangelo sò pparenti: Si´ ttu li vòi scassà cche cciarimane? Ggià sse sa cche cchi ha ppane nun ha ddenti, E cchi ha ddenti a sto monno nun ha ppane.

Che cqua li somaroni empieno er gozzo Lo disse puro ar Papa un cardinale, E cche, invesce, a cchi ssa jj´amanca er tozzo. E er Papa sto discorzo pien de sale

Lo sentì co la mano sur barbozzo: Se stiede zitto, e nnun ze l´ebbe a mmale.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
684 · Giuseppe Gioachino Belli · Poetry Cove