Skip to content
1791–1863

472

Giuseppe Gioachino Belli

E cchi li pò spiegà ttutti st´impicci Che ffa Iddio ne le cose de natura, E mmó un abborto, e mmó ´na sconciatura, Mó un farzo–parto, e ttant´antri pasticci!

E le vojje sò ppochi antri crapicci? Nun ciamanca che vvede una cratura De nassce e pportà in fronte la figura De piastre sane o dde quadrini spicci;

Perché ttutte le sorte de le vojje Che ppòzzino fà ar monno maravijja, Se sò vvedute da che mmojje è mmojje. E cquesto lo pò ddì la mi´ madreggna

Si una parente sua fesce una fijja Co ´na vojja de cazzo in zu la freggna.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
472 · Giuseppe Gioachino Belli · Poetry Cove