Skip to content
1791–1863

2133

Giuseppe Gioachino Belli

Me fesce cavarcà cquer galeotto Un zomaro che inciàmpica a 'ggni sasso, 'Na caroggna che vva ssempre de passo, E ddio–ne–guardi si sse mette ar trotto!

Eppoi senza bbardella! ch'io cqui ssotto, Pe 'na mezz'ora che ciaggnede a spasso, Sibbè cch'er culo l'ho ppiù ppresto grasso, Sor Dimenico mio, sò ttutto rotto.

Lei lo sa cche la schina der zomaro È ffatta a– schiena– d'asino: e a cquell'ossa La bbardella je serve d'aripparo. Ma, der resto, o bbardella o nnun bardella,

O cce vai co l'immasto o a la disdossa, T'arivòmmiti sempre le bbudella.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
2133 · Giuseppe Gioachino Belli · Poetry Cove