Io sposalla? a la larga! co cquer dritto
De padre e cquela mamma ruffianona?
Io sposà cquel'arpia che ne cojjona
Più che ne sappi cojjonà un editto?
Lei Nicola, lei Meo, lei Cacaritto,Lei Peppantonio de Piazza–Navona!...
Nun vojjo diventà rre de corona:
Nun vojjo dì: «Ppopolo mio, sò ffritto.»
De guai sce n'ho a bbizzeffia inzin d'adesso,
Senz'annamm'a bbuscà sto capitale
De corna e ccento accidentini appresso.
Pe sgrinfia, o bbirba o nnò, psé, ppoco male;
Ma mmojje? maramao! Si jj'ho ppromesso,
La sposerò, mma cquanno spiga er zale.