Skip to content
1791–1863

2049

Giuseppe Gioachino Belli

Dio nu l'ha ffatto pe spiegà er Vangelo Sto sor Padre–curato don Petronio. Un po' ppiù mm'addormivo io, sor Antonio, Bello che in chiesa, e cc'è amancato un pelo.

Che sso cche ss'è impicciato! Er monno, er celo, L'inferno, er purgatorio, er madrimonio, Li farisei, le pecore, er demonio, L'acqua, er vento, la nebbia, er callo, er gelo...

Eppoi, pe cconnimento a st'inzalata, 'Ggni du' parole tosse, raschia, sputa, E sse mette a strillà: Serva mannata. Ma sta serva chi è? Cchi cce la manna?

Dove va, ccosa vò, cquann'è vvenuta? Come se chiama, Lia, Stella, Susanna?...

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
2049 · Giuseppe Gioachino Belli · Poetry Cove