Skip to content
1791–1863

1969

Giuseppe Gioachino Belli

Dunqu'io jerzera, dopp'avé sserrato, Cenai, me prese sott'ar braccio Nina, Fesce un giretto, eppoi drent'a Argentina A vvedé sta commedia der Trocquato.

Cristo! un parmo d'ometto, un disperato, Protenne de sgrinfià cco la reggina! Eh ssi er re lo mannò a la Palazzina, Io s'una forca l'averìa mannato.

Ma llui ch'er tibbi nun j'annò a ffasciolo, S'appoggiò un par de cazzottoni in fronte, E sse fesce per dio com'un cetrolo. E cquanno aggnede a lliticà ccor Conte?

A ppenzà come mai quer futticchiolo Ciaveva sempre le risposte pronte!

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
1969 · Giuseppe Gioachino Belli · Poetry Cove