Eh sora Nastasia. — Cosa ve dole? —
Inzomma? eh sora Nastasia! — Che vv'essce? —
Presto, ché vv'ho da dì cquattro parole. —
A nnoi, sentìmo cosa sò ste pressce. —
Me fate mette du' matasse ar zole? —
Magara, bbella mia; ma mm'arincressce
Ch'er tetto serv'a mmé. — Vvia, sò ddua sole... —
Sì, un po' ppiù in là: cquanno la luna cressce. —
Ma ssapete che ssete una cosaccia? —
Tirate er fiato a vvoi: ggiucate er zei. —
Sì, una scontenta, e vve lo dico in faccia. —
Nun z'aricorda ppiù de quel'affare?
Quer che llei fesce a nnoi, noi famo a llei.
Oggni nodo viè ar pettine, commare.