Skip to content
1791–1863

1595

Giuseppe Gioachino Belli

Nerone era un Nerone, anzi un Cajjostro; E ppe l'appunto se chiamò Nnerone Pell'anima ppiù nnera der carbone, Der zangue de le seppie, e dde l'inchiostro.

Quer lupo, quer canìbbolo, quer mostro Era solito a ddì nnell'orazzione: «Dio, fa' cche tutt'er monno abbi un testone, Pe ppoi ghijjottinallo a ggenio nostro.»

Levò a fforza er butirro a li Romani, Scannò la madre e ddu' mojje reggine, E ammazzò ttutti quanti li cristiani. Poi bbrusciò Rroma da Piazza de Ssciarra

Sino a Ssanta–Santòro, e svenò arfine Er maestro co ttutta la zzimarra.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
1595 · Giuseppe Gioachino Belli · Poetry Cove