Skip to content
1791–1863

1325

Giuseppe Gioachino Belli

Viè Nninetta e mme disce: «È cquarche ggiorno Ch´er fijjo de la sora Nastasìa Me fa rrigali, e cquanno Meo sta ar forno M´entra in casa a ppregà cche jje la dia.

Da una parte, commare, io nun vorrìa Dìjje de sì, pe nnun fa a Mmeo sto corno. Da un´antra parte poi, commare mia, Come dìjje de nò ssi mme viè intorno?

Di´, cche faressi tu ne li mi´ panni?» — «Pe mmé, jje la darebbe,» io j´arispose, «Senza lassamme tormentà mmill´anni.» Lei allora annò a ccasa, e jje la diede:

E dda quer giorn´impoi, vanno le cose Che l´assaggia chiunque je la chiede.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
1325 · Giuseppe Gioachino Belli · Poetry Cove