Se le vertù celeste favoreggia,
pò l'huom securo star, ben che da terra
s'apresti insidie o manifesta guerra;
et se la ragion alma segnoreggia
le passion', sì ch'el senso coreggia
quel verace iudicio che non erra,
l'animo sta constante et non se atterra,
ben che fortuna grave aprexar veggia.
Doncha la mente tuta al ciel sublimi
chiunque vita qui tranquila brama;
la ragion prenda, et altro pocho stimi.
Non ami ben terren, nì vulgar fama;
vertute abrazzi, il vicio da sé limi,
et spieri in Quel che su dal ciel ne chiama.