Forte visco e tenace
di pochissimo dolce ancor m'affrena,
e verga aspra di pena
tal ne minaccia che tremar ne face:
o mia sorte fallace,
empio desir, verrai
tu men, e quando, nel mio petto mai?
Là dove ognor più carco e lasso e cieco
io pur solfo, esca reco.