Ohimé l'olmo e l'abete,
e ohimé, Filli mia, la vite e 'l pero
langue d'estiva sete,
anzi pur di foco arde acerbo e fero:
ben sarà quel tuo sogno orribil vero
e cadrà 'n questo lito
il gran carro del sol, da troppo ardito
rettor, né molto accorto,
fuor di suo corso un'altra volta scorto.