Og det var Gamlen paa Skare,
so lognt han paa Skraae snur:
“Aa jamenn er de no rare,
som alt dette Trollsnakk trur.
For var her slikt Ugagns EIde
som de vil vita og sjaa,
og hadde det slikt eit Delde,
so kunde kje Verdi staa.
Dei trolla oss Sótt i Bringa,
dei trolla oss ned og nord
og kunde med Galder tvinga
til seg den heile Jord.”
Til svara ho Randi, Kona,
ho var so lett paa sin Munn:
“no maa eg ein Laatt meg laana;
for no lyt eg læ ei Stund.
Stødt er de Mannfolk so kloke.
.Og stødt so kjem de i Beit.
Og all Ting fær de i Floke,
med alt det de veit og veit.
Aa nei du, Trolli maa træla
som Tussar i svarte Jord,
og aldri tarv nokon fæla,
um Flokken vart nok so stor.
Ja var dei mange som Grase
og sterke som Straum i Foss, –
det døyver seg sjølv, Tyrase,
og fær kje tenkja paa oss.
Som Neven knytt i ei Lumme,
so er dei med alt sitt Rop.
Dei er so merjeleg dumme;
dei kan ikkje halda ihop!”