Stem: Het daghet in den Oosten, &c. Helaes! ick heb verloren De Vorst van mijn ghemoet, Den Ridder googh gheboren Van klaer en Prinslijck bloedt, Dus mach ick zijn verscheyen, wel beschreyen.
2 Nu sal ick niet meer hooren Dat lieffelijck gheluydt,
Dat my de siel ten ooren So soetjes troonden uyt, Met aartigh minlijck smeken // en schoon spreken.
3 De Spieghel sal verdwynen, Daer ick mijn aengesicht So helder sach in schynen: O lief, en vriendlijck licht, V luyster en u brallen // sal vervallen.
4 V wel ghedane wanghen, Van my so vaeck ghekust, Met hartelijck verlanghen En sonderlinghe lust, Die sullen wormen, Slanghen // nu ontfanghen.
5 En met een smaeck op eten
V tongh en kuysche mondt, Die inde leckere beten Een lieve wellust vont, Die sullen sy met behaghen, knauwen, knagen.
6 De neus daer ghy te voren Me roockt u spijs en dranck Die weet nu van gheen smoren, Noch sticken van de stanck, Sy sal nu inder kuyle // gants vervuyle.
7 Ghy sijt sonder gevoelen Van lichaem en van hart, Ach, kon ick so verkoelen Mijn ongemeene smart, So souw' ick nu niet weenen // nog niet steenen.
8 Nu wil ick my begeven In een kleyn kloosterkijn, En eynden daer mijn leven En heymelijcke pijn, En sal mijn doot beklagen // al mijn daghen.
9 Doch ick sal u doen bouwen Hier op dit graf een huys, Daer ick my met vertrouwen In eenicheyt mijn kruys En mijn rampsalich vrijen // mach belijen.
10 Nu moet ick my gaen ylen, En decken mijn aenschijn, En draghen de swarte wylen Ter eeren de liefste mijn, Ick sal hem noch vereeren // met rouw kleeren.
Cookies on Poetry Cove