Geestigh liedt-boecxken

Stem: 't Eerste gebodt eer Adam wert, &c. Als d'ooghen schoon, Die myne siel besworen,

My steel-wijs noon Met anminnich bekoren, Soo moet ick doon, So moet ick doon Mijn wrevle moet, gheboren Wt spijt en hoon.

2 So veel vermach De waertste Vrou der Vrouwen, Dien ick aensach Met al te groote betrouwen: O hart gelach! O hart gelach! Vervloeckt so moet ick houwen Die layde dach,

3 Doen ick verkoor Om eeuwelijck te minnen, De glans en gloor Der Amstelsche godinnen. Nu is te loor, Nu is te loor 't Goed-duncken van mijn sinnen, Dat mijn quam voor.

4 Want doen quam my Met holle hoopen asen Pluymstrijckery, Vol wints en opgeblasen Van Hovaerdy, Van Hovaerdy,

En licht geloof, der dwasen Aarts Kettery:

5 Dit is de seckt, En dwalingh van de wysen: Die 't breyn vergeckt Van jonghen en van grysen, Dien sy bedeckt, Dien sy bedeckt, Beveynst, weet an te prysen. Daar 't hert na treckt.

6 Ach ydelheydt! Ach nietich overmoghen Door 't onderscheyt Van waerheyt en van loghen:

Ben ick bekeyt, Ben ick bekeyt, En vind my selfs bedroghen Door 't quaet beleyt.

7 Wel die met raet De saken overweghen, En voor de daet Afmercken eens te deghen Het goet en quaet, Het goet en quaet, En watter is geleghen An 't schoon gelaet.

8 Dat was dat mijn So licht'lijck kon verleyen:

Ach schoone schijn! Ach troetelen! ach vleyen! Ach Maechdekijn! Ach Maechdekijn! Hoe bitter doet ghy scheyen Den Dienaer dijn?

9 Al waer verwoedt Van nijt mijn hart ontsteken, Al soodt mijn bloedt Wt lust, om my te wreken: Een lonckje soet, Een lonckje soet Sou al de gramschap breken Van mijn ghemoet.