Stemme: Daer ick lagh en sliep in een Prieel van, &c. ICK moet met sangh vertalen De Min myns ieughd afmalen, Die my treurigh deed dwalen, Tot dat ick quam te praten By haer, wiens oogen-stralen Myn ziels krachten ontstalen, Myn levens lust onthalen, Sonder dat sy my haetten:
Want haer lieflijck gemoet, Is vriendelijck en goet, Ick had haer wel gegroet, Gelijck een Iongman doet, Maer noyt eenige reden Van mijn genegentheden, Gebruyckten ick daer mede, Maer brochten deur den tijd Met boerterije soet.
2 Daer nae, ist so gevaren, Dat wy quamen te paren In een seer soet vergaren, Of geselschap vol vreughden: Daer anders niet en waren
Als Dochters iong van iaren, Ick kan't niet al verklaren, Hoe wy ons daer verheughden. Daer na noch wat gele'en Hebben wy saem gere'en, Ick en myn Lief by een, Wy waren wel te vre'en, Ick docht doen niet dat treuren Myn blydschap sou versteuren, Der Minnen wille-keuren Die geven in't gemeen Voor wat vreuchts veel geween.
3 Noyt had ick meer verblijen Als 's winters in het rijen,
Dat wy deden somtijen Seer lieffelyck en lustigh: Maer als ick wat sou vrijen, En klagen haer myn lijen, Wierd ick door fantasijen Swaerhoofdigh en onrustigh, En myn gepeynsen swaer Streden tegen melkaer, Myn schamel hart eerbaer, En dorst niet melden daer, Myn inwendige klachten, Myn verbayend verwachten, En hoe myn ziel ging achten De reyne ende klaer Suyverheyd van haer.
4 Nu noch onlangs geleden, Heb ick met haer gereden Hier binnen deser Stede, Op de geveeghde banen, So ionstigh wy dat deden, So minnelyck vol vreden, Het bedroeft my noch heden, Als ick hier moet vermanen, Hoe snelle dat de tyd Ons lieve vreughd afsnyd, Ons geluck werd benyd, Van die 't sagen met spyt, Met afgunst en met smarten, Haer boos en valsche harten, Toonden haer oude parten
Wt scheldens nyt Met schamperlyck verwyt.
5 Met al myn hart en sinne Ick dees Dochter beminne, Maer ick durft niet beginne Myn Liefde te ontdecken. Dus kermt myn ziel van binne, En mis-trout te verwinne Het hart van myn vriendinne Die ick met ionst wil trecken, Och wou dees weerde Vrou Als ick wel en wou, Wt goeder harten sou Sy antwoorden myn trou,
Al derf ick 't niet klagen, Sy siet meest alle dagen Al myn verliefde vlagen, Myn innerlycke vreucht, En heymelycke rou.
6 Princesje Lief verheven, Wt ziel, yver gedreven, Met ernst en met beven, Versoeck ick u genade, Waer is u ionst gebleven, Die ghy my placht te geven, O Sonne van myn leven! Beschuttet doch de schade, Die my wan-hoop voorstelt,
En doet Natuur geweld, Vloeckt, en veracht het Geld, Daer menigh om verseld By een, die hen met pynen Het leven doet verdwynen, Laet Lief u ionste schynen, Als my myn geest alleen te voren spelt.
EYNDE.
Cookies on Poetry Cove