Zingzang

Allen.

don! Als ee- ne ton! Als ee- ne ton! Hei- di- del-doe-don! Als ee- ne ton! don! Als ee- ne ton! Als ee- ne ton! Hei-di- del- don! Als ee- ne ton! don! Als ee- ne ton! Als ee- ne ton! Hei-di- del-don! Als ee-ne ton! don! Als ee- ne ton! Als ee- ne ton! Hei-di- del- don! Als ee- ne ton !

Ook wijlen Bacchus hield er van, Gelijk eenieder weet; En als hij met zijn tijgerspan Geen tochtje naar buiten deed, Zoo zat hij, blinkend als de zon, Als op 'nen troon, op eene ton! Heidideldoedon, enz.

En net als Bacchus ziet men thans, Wen zondags in het groen De boerkens draaien in wilden dans, Hun Paganini doen. ‘Sa pater, kies er uwe non!’ Zoo roept de man op zijne ton! Heidideldoedon, enz.

Diogenes, die naar den eisch Der wijsheid leven woû, Versmaadde fier het lustpaleis, Dat Sander hem geven zou, En bleef, wat ook die vorst begon, Zoo blij als vrij in zijne ton! Heidideldoedon, enz.

Nu is Diogenes in gruis En asch vergaan, maar toch

Is eene ton net liefste huis Der wijsheid heden nog; En wie er ooit aan twijflen kon, Die proev' den wijn uit onze ton Heidideldoedon! Ha, ha, ha, ha! Uit onze ton!