Maes-Sluysche compas

Op de Wijse: Nu leef ick in ’t verdriet. AEnhoort doch Visschers al, En Landt-lieden te saem, Die woonen in het dal, Al van Maes-sluys bequaem, Het geen daer ick af spreeck,

Is van de Visschery, Daerom, daerom, daerom Wilt eens toe-hooren bly. 2. Wy die ons generen Al met de Visschery, En in de soute Zee, Al t’samen varen bly, Op Godts genade uyt; Om Vis te vangen fijn, Laet ons, laet ons, laet ons Doch altijt danckbaer zijn. 3. Als wy varen van ’t Landt, Om ons Neeringh te doen, By Noorden of aen ’t Sant, Soo wy dan best vermoen,

Met halen, schieten goet Wy ons generen fris: Al om, al om, al om, d’Ele levende is. 4. Als ’t stormt en als ’t waeyt, Soo doen wy sulcks niet, De kabels wort gepaeyt, Elck loopt om laegh met vliet, Om soo bevrijt te zijn, Van ’t water wreet en fel, Dat dan, dat dan, dat dan, Loopt over ’t schip rebel. 5. Dus siende wy de doot, Voor oogen t’aller tijt, Want de Zee is seer groot,

Oock hoogh en daer toe wijt. Ons scheepken is seer kleyn, Van hout en yser t’saem, Als dan, als dan, als dan, Soo roepen wy bequaem. 6. O Heere Godt van waert, Siet ons aen in den noot, Wy bennen heel beswaert, Het onweer is te groot ! Dit bidde duert soo langh Als ’t stormt ende raest, Soo dat, soo dat, soo dat, Wy zijn geheel verbaest. 7. Maer soo haest als de Heer Het weer vervallen laet,

Een yeder even seer Van vuyle dingen praet: Het onweer is uyt ’t hooft, Den Heer wert niet geacht! En soo, en soo, en soo Wert den tijd door-gebracht. 8. Als nu de reys voortaen Op ’t eynde loopt eerbaer, Soo komt den Stier-man staen Al by sijn volck seer klaer, En seyt wel mannen siet De wint is goet confuys, Souden, souden, souden Wy niet zeylen na huys. 9. Dus slaen sy t’saem den raet

Het volck en den Stierman, Valt het uyt goet of quaet Daer spreeckt men dan niet van: Het zeyl wert opgeset, De koers die wert geset, En daer, en daer, en daer Moet wesen op-gelet. 10. Als wy dan komen Op Maes-sluys na ons wil, Stracks in de Brandewijn, Men staet niet lange stil: Men denckt niet op de daedt Die Godt bewesen heeft, Die ons, die ons, die ons Een behouden reys geeft.

11. Och het kan niet bestaen Met ons Visschers gelijck, Dus in de kroegh te gaen, Men denckt niet op Godts Rijck! Dat ons seer noodigh is: Och laet ons daer na spoen! En doch, en doch, en doch, Altijdt het beste doen. 12. Siet dat wy t’saem dit deen, Als de reys komt uyt Zee, Met bidden en geween Ons selven maeckten ree: En met een danckbaer hert, Besochte Godes Huys, Gewis, gewis, gewis,

’t Sou beter gaen op Sluys. 13. En als de Heere goet Ons geeft een moye reys, Wilt den armen met spoet Mee deelen na den eys: Soo wie dit niet en doet Noch nimmermeer betracht, Die sal, die sal, die sal, Van Godt werden veracht. 14. Want als den lesten dagh Voor ons menschen komt aen, Dat wy met droef geklagh Sullen voor ’t oordeel staen, Dan sal de Heere goet, Spreecken met goet verstant,

Tot sijn, tot sijn, tot sijn Uytverkoren valjant. 15. Komt mijn gezegende, In dese wooningh schoon, Het is voor u alree, Des levens gulde kroon: Dewelck u was bereyt, Van den beginne aen, Nu sult, nu sult, nu sult Ghy ’t Hemelrijck ontfaen. 16. En tot de geene die Daer staen ter slincker zy, Sal hy met woorden straf, Toespreecken alsoo vry, Dat sy van schrick en vrees Niet wetende waer heen:

Al van, al van, al van Des Heeren straffe reen. 17. Ick heb dorstigh geweest Gy gaeft my niet tot baet, En hongerigh bevreest, Gy hebt mijn niet verzaet: Oock gaeft gy mijn geen kleedt, Want ick was naeckt en bloot, Daerom, daerom, daerom Ick u geheel verstoot. 18. O Heer wy hebben u, In armoed’ noyt gesien! Daerom verhoort ons nu/ En laet het niet geschien Dat wy souden vergaen:

In droefheyt anghst en pijn! Maer Heer, maer Heer, maer Heer, Wilt ons genadigh zijn. 19. Hier en is geen genaed’ Voor u in desen staet, Den tijdt die komt te spaed’ Soo dat het is te laet: Dus gaet in ’t helsche vyer Ick heb u noyt gekent, Daer sult, daer sult, daer sult, Ghy lijden veel ellent. 20. Oorlof nu al-gemeen, Laten wy op dees tijt, Ons selven gaen bereen, En nemen geen respijt,

Want de Heere komen sal Als een dief in der nacht, Als wy, als wy, als wy Daer minst zijn op verdacht.