Wijse: Het Vosje was ‘er ontbonden. O Visser-man seer aerdigh! Wilt dit Liedt nemen aen, En acht het niet onwaerdigh, Het dient u tot vermaen: Gy moet het veel gebruycken
Waer dit op is gestelt, ’t Kan anders niet gelucken, Te ploegen ’t ruyme velt. Zee-man. 2. Het is een aerdigh Compas Het welck ick hebben moet, Want dit gebruyck ick seer ras, Veel meer dan eenigh goet, Waer na ick moet bezeylen, De Zee op ende neer, Dan hier en daer aen peylen, In storm ende onweer. Christelijcke Vrager. 3. Ick moet u Zee-man vragen Waerom gy zijt belaen?
Door stormen ende vlagen, Die u veel randen aen, Oock klippen ende stranden, Die gy schout t’aller tijdt, Bancken en uyt zanden, Werden van u gemijt. Zee-man. 4. Om te ontgaen de tijden, Van ’s lichaems prijck’len fel, Die wy dan soude lijden, Hier toe gebruyck ick wel, Compas, Boogh ende Kaerte, En noch meer Instrument, Om niet op vreemde vaerte, Te wesen onbekent.
Vrager. 5. ’t Is wonder boven maten, Hoe kan dit doch geschien? Dat gy niet soeckt te haten, Het quaetste te ontvlien, Het welcke is den storrim Van Godes toorenigheyt, Want door swaerder gekorrim, Is voor de ziel bereyt. 6. Oock den Satans boosaerdigh, Brenght blinde klippen voort, Met sijn Engelen vaerdigh, Komt hy u fel aenboort, Al om u arme ziele! Te brengen in ’t gequel,
Want hy soeckt te vernielen, Den mensch met boos opstel. 7. Wilt u doch prepareeren, Haeckt na u ziels profijt, En wilt den Satan weeren, Want hy soeckt niet dan strijt: Wilt oock u hart bereyen, Hem kloeck te wederstaen, Al eer dat gy moet scheyen, En u de dood komt aen. Vrager. 8. Wilt oock ’t Compas bewaren, Wanneer gy u oock gaet spoen, Te tyen op de baren Om u profijt te doen:
Wilt het doch wel onthouwen, Door nat en vochtigheyt, Op dat u geen benouwen, Van God wert toebereyt. 9. Oorlof Zee-man wilt letten, Neemt op elcken streeck acht, Op uwe koers te setten, Al met een goet voordacht: Op dat gy meugt bekomen Eene gewenste Ree, Dient God met herten vrome, En wandelt in sijn vree.
’t Compas of ’s menschen hert, dat stel ick hier op een,
Want waer de voorstreeck wijst, daer moet het ander heen: Waer dat oock ’s menschen hert somtijdts is toe genegen, Daer moet den heelen mensch, hem selven toe bewegen. ’t Compas het welcke is het herte van een Schip, Waer door men soeckt bevrijt te zijn van Zant of Klip, Door ’t herte moet den mensch het Hemelrijck bekomen, Als hy sijn schult en plicht in als heeft waer genomen: Door ’t Compas soeckt den mensch te vinden een goe Ree,
Maer als hy daer van dwaelt, vervalt hy in groote wee, Oock wanneer ’s menschen hert, dwaelt in verkeerde sinnen, So dat hy niet en weet den rechten wegh te vinnen.
Cookies on Poetry Cove