Stemme: Lest op een Pinxster soet, &c. 1. WAnneer op 't pinxterfeest, Des Heeren Heyl'gen Geest, Quam op de Apostels dalen, Doe werden sy terstont, Vol van allerley talen, Spraken s'uyt een mont.
2. die te voor gingen vlien, Als Iesus bleef allien, Onder de wree krijgsknegten, die staen nu hier bereydt, Om Gods lof uyt te regten, Met veel vrymoedigheydt. 3. De tael van de Parthers, En ook van de Meder, Ende den Elamiten, Mesopotamia, Met den Indianiten, Spraken sy alle na. 4. Cappadoci Pontus, Asta en ook dus, Soo als die van Phrygia, Cretensen Arabiers Met die van Pamphylia Elk sag haer tong vol viers. 5. Egypten Libye Waren daer doe doe al me, Ook d'uytlandse Romeynen, Iood en Iodegenoot Gods wonder werrik reyne: Sagen sy al seer groot. 6. Sy al ontsetten haer Over dit wonder klaer: dat yder kost aenschouwe: d'Een sprak wat wil dit zijn: dog andere ontrouwe Seyden sy sijn vol wijn: 7. Maer die eerst van een maegt Was bevende verzaegt: durft nu vrijmoedig spreke Voor gans Ierusalem
Gaet hy het hooft opsteken: Met een verheve stem. 8. die te voor schrickelyk swoer En haest ter heile voer: Met Iudas den verrader die staet nu over end: Om Iesus 's levens ader Te maken regt bekend. 9 Hy sprak ey Broeders hoord dog na het God'lijk Woord: dat ons nu is geschonken Ey toond u niet verwoed: Want dese zijn niet dronken Gelyk als gy verwoet. 10 't Is eerst de derde uur Maer van dit Goddelyk Vuur: Heeft Ioël al geschreven Hoe dat Godt synen Geest: Op alle vlees sou geven 't Welk nooyt soo was geweest. 11 U dogter en u Soon Sullen wat ongewoon: Na dese proffeteeren Uwe Iongelingen: Sullen gesigten leeren d'Oude droome droomen 12 Ende ik sal wond'ren In den Hemel geven: En tekenen beneden Bloed vuur rookdamp als roed De Son sal duyster kleeden de Maen moet werden bloed. 13 Eer dat dien grooten dag Sal nemen met geklag
Die doorlugtig sal wesen Maer die de Heere vreest, Sal zalig zijn gepresen, Hier na in 's Hemels Feest, 14. Mannen van Israel Hoort dese woorde wel, Iesus van Nazarene, Een man van Godt gedaelt Is onder u verscheene, Door synen raet bepaelt. 15. dit ende dan noch meer, Sprak Petrus van den Heer Vrymoedig tot den Ioden, Hoe sy hem aen het Kruys, Seer schandig lieten dooden, Met wreetheyt en gedruys. 16. Oock van sijn Hemel-vaert Heeft hy aen haer verklaert; En hoe hy was geseten Aen Godes rechterhant, Dat lang in de Propheten, Te vooren was geplant. 17. sy het woordt nu dan, Van Petrus hoorden an, Soo wierden sy verslagen, Spracken d'Apostels aen, Broeders wy komen vragen, Segt wat moet zijn gedaen. 18. Siet Petrum hier al weer Antwoordt, de tweede keer, Bekeert en laet u doopen, Neemt onse leer macht, Ey, wilt doch niet meer loopen By dit verkeert geslacht.
19. Siet hier dit wonder werck, De woorde kragt is sterck, In vele harten vielen, Daer wertter toegebragt, Onttrent drye-duysent Zielen, Door dese groote kracht. 20. Ende sy waren zaem, Volhardende bequaem, In 't bidden en broot breecken? Zy maeckten 't goet gemeen, Sonder yet te versteecken, Deelden zy yder een. 21. Eenvoudig sonder list, Wert voor haer opgedist, Zy aten met verheugen 't Was al sonder bedroch, Men haete daer de leugen, Maer yder waerheit socht. 22. Ende sy presen Godt, Voor haer genadich lodt, Waer in dat sy volherden; De Heer dee dagelijcks Dat sy vermeerdert werden, Die hoorde tot zijn rijck.
Cookies on Poetry Cove