Stem: Het Vosje was ontbonden. 1 HEt Geloofs is en vasten Grond van het geen men hoopt,
Het kan veer zien en tasten, En 't wast als 't God maer roopt, Door zijn woord en dienaren, Die hy daer toe uytzend, Als zy dat recht verklaren, Soo word 't Geloof bekent. 2. Het Geloof is soo kragtig, Als 't wel gegrondvest staet, Het hellipt die onmagtig Is en heel buyten raed: Door 't Geloof nam God Abels Offerhand willig aen, Enoch 't en zijn geen fabels. Geloof met God te gaen. 3. Noach den eersten Preker, Had hier zijn deel ook van, Dit maekten hem soo zeker, Dat hy het werk aennam Voor hem een Ark te bouwen: En voor zijn huys gesin, Om te werden behouwen, Als 't water nam begin. 4. Door 't Geloof is Abraham, Gewillig opgestaen, Gods wil hy willig naquam, Trok uyt zijn plaets van daen Na 't Land dat hy sou krygen Tot syne Erfenis, Al moest hy somtyds hygen, En niet van 't Land en wis. 5. Door 't Geloof ging hy wonen, In het beloofde Land. Met zijn beminde Soonen, Daer sy gemeenderhand,
In Taberna hels rusten, Abram wagten die Stad, Die God zellif met lusten Voor hem getimmert had. 6. Door 't geloof quam Sara In haren ouderdom Noch wonderlyk tot bare: Dit quam al mee daerom Dat sy haer vast vertrouwden, Op Gods belofte soet, Hoewel zy wat verflouwden, 't Geloof was na seer goed. 7. Abram heeft door 't Geloove Sijn Isak aengetast, Om van 't leeven te roven, Dat God hem had belast, Sijn zaet dat zou vermeeren, In dese sijne Soon: Hier schijnt het om te keeren Terwyl hy hem most doon. 8. Neen Abram ging hem sterken In Gods onfeylbaer woord, Geloofde hy sou werken, Dat stof sou brengen voort 't Getal van zijnen zaden, Dat ontallik sou sijn Dus kost hy hem veraden In droefheyd smert en pijn. 9. Isak en Iacob beide, Geloofden ook seer sterk Haer Soons zegende zelden Al van 't toekomend werk. Door het geloof soo melden Ioseph Israels uytgang,
Wandeer Pharo haer quelde En maekte droef en bang. 10. Als Moses was gebooren, Werd hy door het Geloof, Van sijn Ouders voor 't smoren Bewaert en niet gerooft: Als hy groot was geworden Weygert een Konings naem, 't Geloof hem daer toe porden Koos met Gods volk blaem. 11. Hy heeft ook gaen verlaten Het Hof van Pharao, Hy sag seer uytermaten Op 't onsienlyk soo, Achten de smaetheid Christe Meer weerd als al den schat Van Egipten dit wist hy, Dat men die kort besat. 12. Door 't Geloof hy belasten Israels outsten al, Lammeren aen te tasten, Om met een groot getal Te slagten en te eeten Het Pascha voor 't verderf, 't Geloof dat dee hem weeten, Egyptens sware sterf. 13. Hy liet post dreppels stryken Met ysoop ende bloed, Dit sou 't verderf doen wyken Dat Egypten ontmoet. Israels volk hoorzaemden Aaron en Mosis, 't Verderf haer niet beschaemden, Maer Pharoos volk niet mis.
14. Door 't geloove zoo gingen Zy door de Roode Zee, Als 't quaad Pharao quam dwingen Met al zijn Heyr mee, 't Geloof ley Israel heenen, Tot op de overkant, Maar Pharao is verdweenen, Met al zijn onderstant. 15. Door het Geloof zoo vielen Ierichos muyren in, Rachab de hoer sy hielen, 't Geloof was haer gewin; Want Iosua liet branden De Stad, menschen en vee, Rachab in zijne handen, Het minste quaad niet lee. 16. Haar Vader ende Moeder, En Broeders allegaar, Was zy hier een behoeder, Als zy kont zeggen klaar, Tot de verspieders beid, Die waaren in haar huys, U God sal u geleiden. Ons volk is doch confuys. 17. Ik weet de Heer zal geven Dit Land in uwe macht, Wilt mijn doch gunnen 't leven, En ook mijn lief geslacht; Dit deed' Geloof haar zeggen, En 't geen niet was geschied, Dat ging zy klaar uytleggen, Dit bracht haar uyt verdriet. 18. Wat zal ik meer verhalen? Daar zijnder noch zoo veel,
Die in nooden en qualen, Door 't Geloove zeer eel: Koningen overwonnen: Pleegden gerechtigheid: De beloften gevonnen: En leeuw neer geleid. 19. Die kracht des vyers uyt bluste Die vlooden door 't zweert: In zwakheid weer toerusten: Worden sterk: onverveert: Hebben heel Heyrlegers Snel op de vlucht gebracht: Recht waren 't Geloof-plegers: Die God gaf zulken kracht. 20. De vrouwen kregen hare Dooden weer uyt het graf: And're als Martelaren: Werden gerecht zeer straf, 't Geen haar werd aangeboden, En achten zy niet weerd Verlossinge van noden, 't Geloof had haar geleerdt. 21. Anderen hebben spotting En geesselen geproeft Zy zagen waar haar lot hing, Dit hiel haar onbedroeft, Gevangen en in banden, Gestenigt of doorsaagt, Gedood achten 't geen schanden, 't Geloof haar onderschraagt. 22. Sommige gingen wand'len In Schaaps, en Geyte vel, Lieten haar qualyk hand'len, Verdrukking was haar wel,
De weereld haer niet waerdig, Hebben in 't woest gedoolt, Dan op bergen onaerdig, Ia spelonken gehoolt. 13. Dese die hebben alle Getuigenis berekt, Sy wisten van 't gevalle In 't Paradys perfekt, Dus hadden sy beloften Van het beloofde zaet, Dit dee haer smart versoften Sy agten 't al voor baet. 24. Alsoo dat God wat beters Over ons had versien Sy waren doen al weeters Van 't geen ons moet geschien Om dat sy niet en kosten Sonder ons aen 't volmaek, Maer al door Christus mosten, De beteykenis zaek.
Cookies on Poetry Cove