c. Vr.
Hoe wert dan geseyt, Gen. 6.6. Doe beroude het den Heere, dat hy den mensche op der aerden gemaekt hadde?
Ant. Dit wort oneygentlijk, en menschelijker wijse van God geseyt, gelijk dit volgende, Ende het smertede hem aen sijn herte. Berou betekent by ons menschen twee dingen: (1.) de veranderinge van ons voornemen en wille; (2.) de veranderinge van ons werk: volgens 't tweede alleen wort God het berou toegeschreven, en niet eygentlijk na het eerste, 1 Sam. 15.29. God is geen mensche, dat hem yets soude berouwen. Het is een teyken, niet dat God verandert van wil, maer dat hy, na sijn eeuwig voornemen, het Schepsel dat sondig wort, veranderen wilde en straffen, Gen. 6.7. De Heere seyde, ik sal den mensche, dien ik geschapen hebbe, verdelgen van den aerdbodem.