Stemme, Psalm. 24. De aerd is onses Gods voorwaer, &c.
1 SOo haest als Adam neder lag,
En ons zijn kind'ren gaf de slag,
Die ons dreygt het eewig verderven:
Beloofde Godt het Vrouwenzaet,
Tot middel tegen 't sondig quaed,
Om na dit sterven noyt te sterven.
2. Niet meer nu, Adam, op de vlugt;
U heyl is in dees Vrouwen vrugt:
Dits Abrams vreugt, en Jacobs wenschen;
Dus 't heyl voor Godes Israel,
Ons toevlugt tegen Dood en Hel,
Vereeniger van God en menschen.
3. Hy Godes Soon, waerachtig God,
Gaf aen Maria 't moeder lot,
Hy nam uyt haer des lichaems deelen:
Hy was waer mensch, maer seer veragt;
Dog nimmer tot de sond' gebragt,
Om 't vuil te reinigen van velen.
4. In twee naturen, een persoon:
Des menschen ook Godes Soon.
De Ziel ten hoogsten trap vereert,
Met gaven van den Heiligen Geest
Nogtans en is geen God geweest
De mensheyd, want die wiert vemeert.