c. Vra.
Spreekt Paulus, Rom. 7. van hem selven, als een weder-geboren?
Ant. Indien hy maer sprak van hem selven als van een onherboorne, soo was sijn seggen bewijs genoeg tegen den vryen wil; Want hy toont dat 'er een groote onmagt ten goede is in den mens; maer hy spreekt van hem selfs, als van een herboorne: want behalven dat hy doorgaens spreekt in den tegenwoordigen tijt, so als hy doe was; so blijkt dit hier uyt dat hy hem selven noemt, so als hy nu was; en hy toont dat een goeden Geest in hem was, dewelke was de Geest der weder-geboorte, vs. 22. Ik hebbe een vermaek in de Wet Gods na den inwendigen Mens, vs. 17, 18. 23, 25. Ik danke God door Christum onsen Heere.
c. Vr.
Maer hoe past dit op een herboren mens, vs. 14. Ik ben vleeselijk verkogt onder de sonde?
Ant. Hy leyt dit selve uit, vs. 22. Ik sie een ander wet in mijne leden, welke strijd tegen de wet mijns gemoets, en my gevangen neemt onder de wet der sonde die in mijne leden is. Dat is, hy was niet als Achab, die hem selven verkogt had om quaet te doen; maer als gevangene Turkse Slaven, tegen haer wil zijnde verkogt, soo klaegt Paulus, dat hy tegen syn wil van sijn affecten meer-maels wierd overdwerft: En dit is de gemeyne staet van Gods Kinderen, vs. 18. Het willen is wel by my, maer het goede te doen en vinde ik niet. Ps. 17.13, 14. Gal. 5.17.