c. Vr.
Waerom vreesen de gelovige voor de dood?
Ant. Om dese redenen: (1.) Om dat de dood in haer nature is een vloek der straffe van de sonde, Rom. 6.23. De besoldinge der sonde is de dood, Gen. 3.19. (2.) Om dat de dood als een wreede vyand, sonder eenig aensien, den mensche afsnijd, ende lichaem en ziel van malkander scheyd, Ps. 90.5. Gy overstroomtse, sy zijn gelijk een slaep; in den morgenstond zijnse gelijk het gras dat verandert, verss. 6, 7. (3.) Om dat de voorgaende ellenden en smerten seer bange vallen, dewijle dat de Satan dan vele tentatien verwekt, Ps. 116.3. De banden des doods hadden my omvangen, de angsten der Hellen hadden my getroffen, ik vond benauwtheid ende droefenisse, 2 Sam. 22.5. (4.) Om dat de dood ons brengt voor het Gerigte Gods, die een verschickelijk Regter is: ende dat wy ons sondig bevinden in ons selven, Hebr. 9.27. Het is den mensche geset eenmael te sterven, en daer na het oordeel, 2 Cor. 5 verss. 10. Wy moeten alle voor den Regterstoel Christi openbaer worden.