Stemme. Psalm 1. Die niet en gaet, &c.
1. ALs God met wijsheyd Aerd' en Hemel schiep,
Adam uyt aerd' en Eva doe hy sliep:
So heeft hy haer het Paradijs gegeven,
Maer lang en duerde niet dat heerlijk leven,
De Slang bedroog eerst Eva, sy de Man,
Doe lag de wereld onder Godes ban.
2. De dood bekroop het menschelijk geslagt,
Al 't schepsel wierd onder den vloek gebragt:
De nijd van Cain sag Abels off'rande,
Hy doode hem, hy vlood in and're Lande;
Hy sogt 't gemoed te doven door 't gebouw
Van Steden: Dog hy toonde noit berouw.
3. Hy teelde Kind'ren, maer van bose aerd;
Des heeft haer Noah 't vonnis Gods verklaert,
De water-vloed soud' alle vleesch bederven:
Maer Noah en al 't Vee en moest niet sterven:
Hy bouwd' een Ark: De wat'ren resen hoog:
De Arke ruste eyndelijk weer op 't droog.
4. De Aerd' is na een jaer weer droog gesien:
En op dat sulks niet weder soud' geschien,
De menschen vingen aen een hogen Toren;
Des wierd de Heer ontsteken in sijn toren:
Hy maekt 't werk door vreemde tael ter schand,
En dreef haer so als Ballingen door 't Land.