Stemme: Ps. 24. De aerd' is onses Gods voorwaer. 1. WIe salder waert, wie sal ô God Op-treden tot u heylig Slot Om daer u goedigheyd te smaken,
Wie sal aen uwen ronden dis Die vol van heil en zegen is Tot sijner zielen-troost genaken?
2. Ik weet, ô Heer, het is de Man Opregt van hert, en suiver van Geveinstheid en verkeerde wegen, Hy is 't, ô God en anders geen Die gy verkiest, hy is 't alleen Die uw' gesigt sal sien in zegen.
3. U lust maer eenen reynen Wijn, En gy, Heer wilt geheyligt zijn In al uw' Hemelsche bevelen, Het Rot der goddeloosen sal Met 't volk, uw waert, en lief-getal Van uwe gunste nimmer delen.
4. Verstout sig een verwaenden Geest Te naken tot u Bruylofts-feest En ongeciert aldaer te komen, Uw' Goddelijke oogen-strael, Door-strevende de gantsche zael Heeft soo een Gast wel haest vernomen.
5. Uw' Boden staen ook by der hand Om hem te wijsen aen een kant, En vast aen hand en voet gebonden Te werpen in den jammer-kuil Daer wee, geklag, en naer gehuyl Betaling strecken voor de sonden.
6. Indien gy nu rein-oogde God? My woud' vergelden sulk een lot Gelijk mijn sonden wel zijn weerdig, Mijn loon en soud' niet beter zijn, En 'k moest geworpen in de pijn Nog roepen, God gy zijt regtveerdig.
7. Woud' gy my stellen tot een baek Ps. 78.29, 30. Na uw' geregtigheid ter wraek Van uw' geschonden Bond en panden, Gy sloegt my daer ik neder sat En 't brood met uwe Kinderen at Nog niet vermorselt van mijn tanden.
8. Heeft soo u grimmigheid geblaekt Wanneer een Man onnoosel raekt Met handen onbedagt geslagen 2 Sam. 6.
Schoon goeden ernst, aen d' heyl'ge Kist, Job. 9.2. Wel soo uw' luste dan de twist Met my, wat volgden my geen plagen?
9. Gy mogt mijn ziel op-eischen daer, En 't lijf in een Gedenk-pilaer Ten baek van and'ren doen verkeeren, Op dat het huychelachtig volk, Uit so een ongewone Tolk, Uw' vreese beter mogte leeren.
10. Maer hoe mijn ziel, te seer beroert; Hoe vind' ik u dus verr' vervoert In 't overwegen van Godts Regten? Veel beter stoffe voor de stond Was 't niet Gods troost'lijk heil verbond 't Hert neer gebogen, op te regten.
11. Dat eyscht bysonder dese tijd En 't Feest, daer gy geroepen zijt, Het toe-gerekende vertrouwen In d' asch van ongeloovigheid, Waer onder het bedolven leid Weer op te wecken door 't aenschouwen.
12. En laet eens weyden uw' gesigt De kamer door, hoe vol van ligt En heyl en troost sult gy die vinden? Siet daer het Brood, Siet daar den Wijn, Die enck'le Liefde-panden zijn Van onsen Heer aen zijn Beminden.
13. Siet! elk is daer een nieuwe blijk? Wel hier en is niet vreeselijk, Maer alles is hier vol van zegen, En liefd', en gunst, en vreed' en heyl Al t'samen sonder een'ge peyl, Door 't bloed van Godes Soon verkregen.
14. Geen and're stem geen ander woord En werd op dese plaets gehoort Als, goedertieren, vol genaden Is Zions Heer, groot van geduld, Vergevende de sond' en schuld Des Sondaers, angstig en verslagen.
15. Siet! dat is 't ook dat hy eischt meest, Een treurig', en benauwden Geest Die sal, die kan hem niet mishagen,
Dat is de gave, die hy wagt, Daer is het offer, dat hy agt: Wel aen, mijn ziel! wilt niet vertragen.
16. En vind gy niet het geen gy woud En dat de Wet af-eischt, mistrouwt Daerom nog niet, voelt gy uw' sonden, Hier is een waerde Medecijn Tot ligtenis van uwe pijn, Hier is een Balsem voor uw' wonden.
17. Een beek van suiv'rend Harte-bloed! Gelooft maer en zijt wel gemoed, Hoopt op u God, waerom te vresen? Luc. 1.30, 2, 10. Dat is de stemme, meer geschiet In 't nieuw Verbond, en vreest dog niet, Matt. 28. In Jesus is u heil geresen.
18. Vind gy uw' gave niet volmaekt, Wel weet dat sulks wel Sinai wraekt Daer oud, en blind, en kreupel offer, In Godes Tempel toe-gebragt, Van sijne hoogheid werd veragt In Kalf en Weer, en Duif, en Doffer.
19. Maer Zion kend die strengheid niet, Hebr. 12.22. Alwaer men selfs geroepen siet, En blind', en lamm', en vol gebreken Verwagtend', dat de Hemels-heer Tot zijn barmhertigheden eer Een heil-woord tot haer ziel mogt spreken. Matt. 9.2.
20. Wel aen, mijn God! soo treed ik toe Flauw in my selfs en sugten moe Niet bindend' waert u op te dragen, Maer wachtend' uyt uw rijke hand Een gunst-bewijs en liefde-pand; Och laet mijn beed' u niet mishagen.
Cookies on Poetry Cove