Gestelt op den toon van den 39. Psalm. MAektDit ziet op den laesten Text by D. Costium gepredikt uit Ps. 39.5. my, ô Heer! mijns levens maet bekend, En welk zy mijner dagen end, Dat ik verstae het perk my voor-gestelt, Want gy mijn dagen hebt getelt. Soo sprak ons Tolk (eens ons) uit Davids mond Als hy laetst voor den Heere stond.
2. Dit was sijn bee, dit was sijn nutte Leer, Te bidden van des Hemels Heer. God heeft 'et ook als uit sijn Throon verklaert Uw a korte dagen hier op aerd Dit is het versken daer even op volgende, ook twee dagen na het overlijden D. Costii by my gepredikt. Zijn maer een hand-breed, ydelheid, en niet, Een stroom die haest'lijk henen schiet.
3. Dit is de God-spraek, dits o mensch! uw tijd
Dat gy alhier op aerden zijt, God toondet voor de oogen van het Volk, In 't voorbeeld van haer trouwen Tolk, Hy gaf bevel aen d' onverwagte Dood, Die hem een pijl in 't herte schoot.
4. Niet onverwagt want die gestaeg uit siet, Trof onverwagt des Doods-pijl niet, Die in het Huis des Heeren hield de wagt, Soud' die niet vlijtig nemen agt Op eigen Ziel? en beiden op het lot Ons menschen eens bestemt van God?
5. Sijn dorpel groete hem frisch en gesond, Maer haest'lijk door de Dood gewond, Nog nauwlijks sat hy te ruste neer, Of ruste by des Hemels Heer, Tusschen gesontheid en de laetste snik Was nauwelijk een oogenblik.
6. Kon die gesloten mond, ô Christen-schaer; Nu roepen in het openbaer, En dat verkonden voor ons aller oor Hy soud' versoeken stil gehoor, En seggen, dat 'er tusschen dood en fris Niet meer dan eenen adem is.
7. O Rotterdam! vergeet dog nimmermeer Dit Voorbeeld; dat u d' Opper-heer In soo aensienlijk Hooft heeft laten sien, Het mogt u morgen ook geschien, Dat dese dag soo hoog begaefde Ziel Tot aller teeken over-viel.
8. Bereid u huis dan spoedig, wie gy zijt, En leert dog dat gy sterflijk zijt, Uw' leven is glas-broos, vergankelijk, Die trouwe Gods tolk is een Lijk, Die g' op Gods dag soo kloek en wacker saegt, Die opmerkt heeft hem best beklaegt. FINIS.
Cookies on Poetry Cove