Stemme: Psalm 65. Men looft u Heer, &c. 1. MYn herte juigt, en 'k voel mijn lippen, Psal. 45.2. Ontgrendelt tot Gods lof, Een dankbaer vreugde-lied ontslippen, Sijn goedheid is mijn lof. Een deugt die in Gods heerlijk wesen Gelijck een Sterr' uit blinkt, Kan wel een toon zijn uitgelesen Die lieffelijker klinkt.
2. Mijn God! ons arme Nietelingen Behaegt die aldermeest, Niet dat wy Aerde wormkens singen Met een verheugder geest; Ons dorre Zielen neer-gebogen En in het stof gespreyt, Alleenlijk vinden tot verhoogen Stof in uw' goedigheyd.
3. Uw' Majesteit doet ons verschricken En voor uw' grootheids eer, Waer voor selfs 's Hemels oogen blicken, Esra. 6.3, 4. Staen wy beschaemt veel meer, Uw' groote magt doet ons vertsagen, Uw' regt smijd ons te grond, Wie kan uw' strenge gramschap dragen? Uw' Raed sluit ons de mond.
4. Al wat in u is, Heer der Heeren, Brengt ons maer vreese aen; Maer noit genoeg sullen wy eeren Uw' gunst waer door wy staen,
Die doet ons dorre zielen rijsen, En heft ons van de grond, Dies willen wy haer dank bewijsen, Met hert en met de mond.
5. O goedheid! eed'le Koninginne, Uytstekend' boven al, Mijns Heeren deugden, stiert mijn sinnen 't Wijl ik u roemen sal? Gezegent moet hy eeuwig wesen Die uw' altoos besat, Gy ook eeuwiglijk gespresen Ons hoogste vreugt, en schat.
6. Dat uw' deugt de lipkens tuigen, Der kinderkens nog teer, Selfs die aen 's Moeders borsten zuigen, Laet melden uwe eer; Want van uw' is ons zijn en leven En van de Borsten af Sult gy ons vorder niet begeven, Tot aen het donk're graf.
7. Dat dan die frissche Jongelingen En soete Maegden-rey Ook vrolijk t' uwer eere singen; Dat Man en Vrouw verbrey Uw' goed, en d' oude grijs van hairen Ook treden in den rang, En haer genegentheid verklaren Met af-geloofden sang.
8. Eer dat wy waren en bestonden, Eph. 1.4, 5. Ps. 139.14, 15, 16.17. Had gy al uw' bestand, Ja voor des Werelds bouw, en gronden Waert gy, ô waerdigst' pand! Uit uw' is al ons heil geresen, En in den tijd hebt gy Uw' gunst veelvuldig ons bewesen, Dies loven wy u bly.
9. Gy waert ons by van Mat en Lueren, Ps. 71.17. Esa. 44, 1, 2. Uw' hand selfs nam ons op, Gy hebt ons ook tot allen uuren Bewaekt en tot de top Gevoert van duisent zegeningen Na lichaem en na ziel,
Die ons gestadiglijk omringen En volgen op de hiel.
10. O looft haer al gy menschen sonen; En volgt der heil'ge Choor, Die uw' met sulke Hemels-toonen Gantsch wacker treden voor. Looft God, zijn goedheid is bestendig, Psal. 136. Indien gy 't niet en doet Gy kort Gods eer al veel te schendig En toont een quaed gemoet.
11. Foey! die haer eigen netten rooken Hab. 1.16. Job 31.27. En kussen hare hand. En voor haer eigen Afgod stooken Een zwarten offer brand; Sal men des Heeren soo vergeten? En tot zijn onder-gank Sig selfs stoutmoediglijk toe-meten, Daer God van komt de dank.
12. Wie wil dan van verdiensten roemen? Die 't schopt met de voet Dit Hemels-kind, en is te doemen, Maer 't geen, 't zy opgevoed Te Gad, en d' Askelonsche straten, 2 Sam. 1.20. Asdodier, Philistijn, En die des waerheids toorts-ligt haten, Een Vriend Gods kan 't niet zijn.
13. 'k Ontmoet wel een Genaden-zetel Exod. 25.17, 18. Een Soen-dak opgeregt In Salems Hut, maer te vermetel Heeft hy der De Paus van Romen,Knegten Knegt Daer een Verdienst stoel by versonnen, O snooden Antichrist! Daer zijn verdigts'len eerst begonnen Daer 't Volk Gods niet van wist.
14. Wilt gy Gods eigen uitspraek horen, Let wat' er door de Wolk Door eene stemme tot de ooren Klonk van zijn trouwen Tolk Om dit ook Israël te leeren; Barmhertig, liefden rijk, Vergevend' is de Heer der Heeren, Exod. 34.5, 6, 7. Dien niemand is gelijk.
15. Wel aen mijn Ziel! wilt dit belijden, Dat dit uw' Lof-sang zy, Stem hier in toe met d' oude tijden, Houd uw' van Babel vry; En gy, mijn Koning hoog verheven! Laet uw' dit hert'lijk Lied Daer in wy uw' genade geven Den prijs, mishagen niet.
16. En even t' wijl de Rook-pilaren Van onse dankbaerheid Tot uw' ten Hemel opwaerts varen, Soo laet uw' goedigheid Soo even hier van ons verheven Aen het gebrek en schuld Van onse zwacke Veder geven Verschooning, en geduld.
17. Haer deugt is roembaer boven maten: Wie maekte soo een werk, Waer in hy kon haer lof bevaten? De Lugt die heeft haer perk, De blonde Son loopt door haer ringen 't Zee-schutsel is bekend, Maer wie is magtig, Heer, te singen Uw' goetheid sonder end. S. Simonides.
Cookies on Poetry Cove