c. Vr. Uit wat oorsaken ontstaet de yverloosheid? Ant. De oorsaken hier van zijn dese: [1.] De natuerlijke verdorventheid des herten, die ons doet een af-keer hebben van het goede, Eph. 4.18. Vervremt van het leven Gods, door de verhardinge des herten. Rom. 8.7. Het bedenken des vleeschs en onderwerpt sig de wet Gods niet.
[2.] Versuym van geestelijke wacht, en dagelijkse opweckinge, Heb. 3.13. Vermaent malkanderen alle dage, soo lange het heden genaemt word, op dat niet yemand van u verhard en worde door de verleidinge der sonde, Esai. 64.7. [3.] Onvoorsigtig gebruik van de dingen deser wereld, 1 Joh. 2. vs. 15. Soo yemand de wereld lief heeft, de liefde des Vaders en is in hem niet, Jac. 4.4. [4.] Aerdsche bekommeringen voor dit tegenwoordige leven, Luc. 21.34. Siet toe dat uwe herten niet beswaert en worden door sorgvuldigheid deses leven, Matt. 19.22. De Jongeling ging bedroeft weg, want hy hadde vele goederen. [5.] Wereldsche wijsheid, die de menschen doet gelooven dat men soo yverig niet moet wesen in goddelijke saken, ende dat men soo tusschen God en de wereld wat modereren moet, Rom. 8.7. Het bedenken des vleeschs is vyandschap tegen God, Matt. 11.26. 1 Cor. 1.16. Gy siet uwe roepinge Broeders, dat gy niet vele wijse zijt na de wereld.
[6.] De gemeyne hoop des volks, die lauw en traeg is in het goede: men volgt gaerne de menigte, daer men nogtans het kleine hoopken van de vrome most na-volgen, Joh. 7.48. Heeft yemand van de Overste in hem gelooft, ofte van de Pharizeen? Exod. 23.2. Gy sult de menigte niet volgen.
Cookies on Poetry Cove