c. Vr.
Waerom worden wy dan belast te vreesen, Prov. 28.14. Welgeluksalig is de mensche die gedurig vreest, Rom. 11.20.
Ant. Dit vreesen is niet een slaefachtige vreese: van 't elkens Gods gunst te sullen verliesen, want de volmaekte liefde drijft de vreese buiten, 1 Joh. 4.18. Maer het beteikent een heylig ontsag voor Gods Majesteyt, ende een kinderlijke sorgvuldigheydt om God niet te vertoornen, Hebr. 12.28. Daerom alsoo wy een onbeweeglijk Koninkrijk ontfangen hebben, laet ons de genade vast houden, door welken wy welbehagelijk Gode moge dienen met eerbiedinge, ende Godvrugtigheyd, Phil. 2.12. Psal. 2.11.